کدومش سخت تر هست؟

وقتی یکی از مهم ترین های زندگیت رو کاملا نداشته باشی یا نصف و نیمه داشته باشی؟

روحت که خسته بشه تازه می فهمی که خستگی جسم ، فقط لوس بازیه!

این بچه لاک پشت نگون بخت، سال هاست از تخم بیرون می آید و سوی تو می دود
اما مقدر است که در اخرین قدم، یعنی در آستانه دریا، دمر شود...

يادم مياد هميشه مى گفتم كه اگه روزى روزى برسه كه باز بتونم كنارش باشم

براى شخص خودم ديگه هيچ آرزويى ندارم!

الان واقعا هيچ ارزويى براى خودم ندارم...

فقط كاش اين روزا دوام داشته باشه! كاش اگه خواب باشه هيچ وقت بيدار نشم!

كاش هيچكس حال ِ خوب و بدش در گرو يه نفر ديگه نباشه!

يا اگه هم باشه، بتونه هميشه كنارش بمونه...

هر كارى كه مى كنم اين بغض چند ساله، بازم بغضه!

نه! من نبايد پر توقع باشم...

زير آسمونى كه اون هست دارم زندگى مى كنم.

مى تونم بهش پيام بدم و هر از گاهى ببينمش!

ديگه بايد چى بخوام...

وقتى كنارم نشستى و من به حرفات گوش مى دم، اون لحظه ديگه

هيچى مهم نيست...

بعضى وقت ها هيچى مثل انتظار زجر آور نيست!

من از اين انتظار ها زياد كشيدم ولى ديشب از اون روز معروف تولدم

هم زجر اورتر بود...

چشمام به در خشك شد اما نيومد...

من مطمعن بودم كه مياد!چى شد آخه؟!

+خدا مى دونه ديشب چطور بغضم رو كنترل كردم...

مى دونى از چى مى ترسم؟!

از اينكه روزى برسه كه از من دلزده بشى...

سعى مى كنم همه چيز رو رعايت كنم كه اين اتفاق نيفته...

اما بعضى وقت ها از شدت دوست داشتن زياد ممكنه كارى كنم

يا حرفى بزنم كه تو ناراحت بشى...

دو، سه ساعت از وقتش مال من بود!!!

مال خود، خودم!!!

اين روزها احساس مى كنم ، ثروتمندترين ادم دنيا هستم!